RADIO.STOPERITHORIO.ORG

μόνιμο κάλεσμα συμμετοχής - μάθε για μας




SONG OF 2DAY

  • Kim Band - Jugoslavija
    03 Jul
    Jazz-rock-funk band founded and led by the Macedonian trombone player Kire Mitrev, based in Belgrade, active during the first half of the 80’s.

PROPAGANDA

  • "Carnival of souls" (1962) [CINεκρηκτική Μαίου]
    15 May
    Carnival of souls (1962) Σκηνοθεσία: Herk Harvey Σενάριο: John Clifford Παίζουν: Candace Hilligoss,Frances Feist,Sidney Berger,Stan Levitt,Herk Harvey,Art Ellison κ.α. -”Καλή τύχη Μary.Πέρασε να μας δεις όταν ξανάρθεις.” -”Ευχαριστώ,μα δε θα ξανάρθω.” Όλοι μας φανταζόμαστε διάφορα.Η φαντασία καμιά φορά δημιουργεί ψευδαισθήσεις.Μπορεί να διανοηθεί κάποιος πως είναι να μην υπάρχεις,να μην έχεις θέση σ'αυτόν τον κόσμο?Η Mary είναι μία γυναίκα που δεν επιθυμεί την κοντινή παρέα των άλλων.Το επάγγελμά της είναι να παίζει το εκκλησιαστικό όργανο,αλλά η ίδια δεν αισθάνεται ότι αυτό που κάνει είναι κάτι το ιδιαίτερο.Για την ίδια είναι απλά μια δουλειά(η ψυχή της παραμένει ανεπηρέαστη από την θρησκευτική κατάνυξη).Είναι ρεαλίστρια σύμφωνα με τα λεγόμενά της.Ήταν η μόνη επιζήσασα,όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε με άλλες δύο γυναίκες έπεσε σ'ένα ποτάμι.Μετά από αυτό το συμβάν τίποτα δεν είναι όπως ήταν.Κάποιες φορές η συναισθηματική κατάσταση ορίζει τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και κατ'επέκταση τον κόσμο.Η συνείδηση και οι αισθήσεις,το περιβάλλον και οι εμπειρίες,τα λόγια και οι πράξεις.Η Mary περιφέρεται σαν φάντασμα ανάμεσα στους ανθρώπους,οι οποίοι αγνοούν την ύπαρξή της.Δεν την ακούν και δεν την βλέπουν.Mία τρομακτική αντρική φιγούρα την ακολουθεί.”Είχα μια περίεργη αίσθηση χθες βράδυ.....την ημέρα ο κόσμος είναι τελείως διαφορετικός,αλλά τη νύχτα δεν μπορείς να ελέγξεις τη φαντασία σου.......”.Η Mary παίζει το εκκλησιαστικό όργανο σα να είναι κάποια άλλη.Τα δάχτυλά της χορεύουν πάνω στα πλήκτρα σα δαιμονισμένα.Οι τρομακτικές φιγούρες βγαίνουν από το ποτάμι και πηγαίνουν στο παλιό κτίριο των λουτρών.Ένα μέρος όπου παλιότερα γινόντουσαν χοροί.Τώρα είναι κλειστό και παρατημένο.Το “καρναβάλι των ψυχών” ξεκινά.Ο χορός των “καταραμένων” από τον άλλο κόσμο.Μία αόρατη δύναμη οδηγεί την Μary εκεί......o ήχος από το εκκλησιαστικό όργανο δεν σταματά ποτέ,ποτέ.........Μήπως όλα είναι ένα κακό όνειρο?Μήπως έτσι είναι τελικά ο θάνατος?.....Μία ταινία φτιαγμένη με λίγα μέσα,αλλά τόσο ατμοσφαιρική,ονειρική,τρομακτική και μ'ένα ανατρεπτικό φινάλε που στοιχειώνει ακόμα και σήμερα τις νύχτες των ανυποψίαστων θεατών.Το 1962 έσκασε σαν κομήτης στην κινηματογραφική πραγματικότητα,αγνοήθηκε από κοινό και κριτικούς,αλλά πιστευώ ότι προετοίμασε το έδαφος για ανάλογα μελλοντικά εγχειρήματα από δημιουργούς που λατρεύουν το “σκοτεινό” σινεμά.Η μοναδική ταινία μυθοπλασίας που έκανε ο Herk Harvey παραμένει ακόμα και σήμερα το “ακατέργαστο” διαμάντι του σινεμά του τρόμου(ή του “αλλόκοτου υπαρξιακού” σινεμά που όλοι λατρεύουμε να μισούμε).Θα μπορούσε άνετα να είναι ταινία του βωβού κινηματογράφου με μουσική υπόκρουση το εκκλησιαστικό όργανο. Άχρηστες Πληροφορίες( It was as though for a time I didn't exist) -Η αντρική φιγούρα που ακολουθεί την Mary είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας Herk Harvey -Εκτός από την Candace Hilligoss,οι περισσότεροι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες -Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι το “Carnival of Souls” ν'αναγνωριστεί από κοινό και κριτικούς,αλλά είναι φανερό ότι άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του σε σκηνοθέτες όπως ο George Romero και ο David Lynch αλλά και σε ταινίες(βλέπε ”The Sixth Sense”) . Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
  • Carnival of souls (1962) [CINεκρηκτική Μαίου]
    15 May
    Carnival of souls (1962) [CINεκρηκτική Μαίου] Carnival of souls (1962) Σκηνοθεσία: Herk Harvey Σενάριο: John Clifford Παίζουν: Candace Hilligoss,Frances Feist,Sidney Berger,Stan Levitt,Herk Harvey,Art Ellison κ.α. -”Καλή τύχη Μary.Πέρασε να μας δεις όταν ξανάρθεις.” -”Ευχαριστώ,μα δε θα ξανάρθω.” Όλοι μας φανταζόμαστε διάφορα.Η φαντασία καμιά φορά δημιουργεί ψευδαισθήσεις.Μπορεί να διανοηθεί κάποιος πως είναι να μην υπάρχεις,να μην έχεις θέση σ'αυτόν τον κόσμο?Η Mary είναι μία γυναίκα που δεν επιθυμεί την κοντινή παρέα των άλλων.Το επάγγελμά της είναι να παίζει το εκκλησιαστικό όργανο,αλλά η ίδια δεν αισθάνεται ότι αυτό που κάνει είναι κάτι το ιδιαίτερο.Για την ίδια είναι απλά μια δουλειά(η ψυχή της παραμένει ανεπηρέαστη από την θρησκευτική κατάνυξη).Είναι ρεαλίστρια σύμφωνα με τα λεγόμενά της.Ήταν η μόνη επιζήσασα,όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε με άλλες δύο γυναίκες έπεσε σ'ένα ποτάμι.Μετά από αυτό το συμβάν τίποτα δεν είναι όπως ήταν.Κάποιες φορές η συναισθηματική κατάσταση ορίζει τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και κατ'επέκταση τον κόσμο.Η συνείδηση και οι αισθήσεις,το περιβάλλον και οι εμπειρίες,τα λόγια και οι πράξεις.Η Mary περιφέρεται σαν φάντασμα ανάμεσα στους ανθρώπους,οι οποίοι αγνοούν την ύπαρξή της.Δεν την ακούν και δεν την βλέπουν.Mία τρομακτική αντρική φιγούρα την ακολουθεί.”Είχα μια περίεργη αίσθηση χθες βράδυ.....την ημέρα ο κόσμος είναι τελείως διαφορετικός,αλλά τη νύχτα δεν μπορείς να ελέγξεις τη φαντασία σου.......”.Η Mary παίζει το εκκλησιαστικό όργανο σα να είναι κάποια άλλη.Τα δάχτυλά της χορεύουν πάνω στα πλήκτρα σα δαιμονισμένα.Οι τρομακτικές φιγούρες βγαίνουν από το ποτάμι και πηγαίνουν στο παλιό κτίριο των λουτρών.Ένα μέρος όπου παλιότερα γινόντουσαν χοροί.Τώρα είναι κλειστό και παρατημένο.Το “καρναβάλι των ψυχών” ξεκινά.Ο χορός των “καταραμένων” από τον άλλο κόσμο.Μία αόρατη δύναμη οδηγεί την Μary εκεί......o ήχος από το εκκλησιαστικό όργανο δεν σταματά ποτέ,ποτέ.........Μήπως όλα είναι ένα κακό όνειρο?Μήπως έτσι είναι τελικά ο θάνατος?.....Μία ταινία φτιαγμένη με λίγα μέσα,αλλά τόσο ατμοσφαιρική,ονειρική,τρομακτική και μ'ένα ανατρεπτικό φινάλε που στοιχειώνει ακόμα και σήμερα τις νύχτες των ανυποψίαστων θεατών.Το 1962 έσκασε σαν κομήτης στην κινηματογραφική πραγματικότητα,αγνοήθηκε από κοινό και κριτικούς,αλλά πιστευώ ότι προετοίμασε το έδαφος για ανάλογα μελλοντικά εγχειρήματα από δημιουργούς που λατρεύουν το “σκοτεινό” σινεμά.Η μοναδική ταινία μυθοπλασίας που έκανε ο Herk Harvey παραμένει ακόμα και σήμερα το “ακατέργαστο” διαμάντι του σινεμά του τρόμου(ή του “αλλόκοτου υπαρξιακού” σινεμά που όλοι λατρεύουμε να μισούμε).Θα μπορούσε άνετα να είναι ταινία του βωβού κινηματογράφου με μουσική υπόκρουση το εκκλησιαστικό όργανο. Άχρηστες Πληροφορίες (It was as though for a time I didn't exist) -Η αντρική φιγούρα που ακολουθεί την Mary είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας Herk Harvey -Εκτός από την Candace Hilligoss,οι περισσότεροι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες -Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι το “Carnival of Souls” ν'αναγνωριστεί από κοινό και κριτικούς,αλλά είναι φανερό ότι άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του σε σκηνοθέτες όπως ο George Romero και ο David Lynch αλλά και σε ταινίες(βλέπε ”The Sixth Sense”) . Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
  • The Shangri-Las - "Leader of the pack" (1965) [Δισκοεκρηκτική Φεβρουαρίου]
    29 Feb
    The Shangri-Las - The Shangri-Las - ”Leader of the pack” (1965) Όταν ήμουν μικρός(ας ορίσουμε το “μικρός” ως την χρονική περίοδο που ξεκινά από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού-τότε που αρχίζουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα-και φτάνει μέχρι.....κανείς δεν ξέρει)είχα μια αδυναμία στις ταινίες που αναφέρονταν στα 50's και στα 60's και είχαν να κάνουν με εφήβους ή teenagers αν προτιμάτε.Κάποιες από αυτές τις ταινίες ήταν καλές,κάποιες μέτριες,αλλά για μένα “ήταν όλες τους παιδιά μου” για ένα και μόνο λόγο:για τα τραγούδια εποχής 50's και 60's με τα οποία έντυναν κάποιες σκηνές. Τραγούδια για εφηβικά μελοδράματα,ραγισμένες καρδιές,έρωτες,απογοητεύσεις,για τη μοναξιά και όλα αυτά που μας απασχολούν σ'αυτή την τρυφερή ηλικία.Ήταν τότε που δεν μπορούσες να συγκεντρωθείς στα μαθήματά σου και ερχόσουν σε αντιπαράθεση με τους γονείς σου,επειδή το μυαλό σου ήταν συνέχεια σ'εκείνο το κορίτσι,τη συμμαθήτριά σου που πηγαίνατε μαζί όχι μόνο στο σχολείο,αλλά και στο φροντιστήριο αγγλικών.Εκείνο το κορίτσι,που στα δικά σου μάτια μπορεί να έμοιαζε λίγο με τη Neve Campbell(στο πρώτο Scream)ή με τη Winona Ryder(στο Reality bites)ή με την Kelly Preston(στο Mischief)ή στην Jennifer Conelly(στο Seven minutes in heaven)κτλ,κτλ....Εκείνο το κορίτσι που γελούσε με τ'αστεία σου,που είχες διακρίνει μία χαραμάδα συμπάθειας στα μάτια της,που μένατε στην ίδια γειτονιά και μετά το φροντιστήριο επιστρέφατε μαζί,αλλά δεν τόλμησες ποτέ να εκφράσεις τον έρωτά σου,γιατί..........γιατί ένα outsider είναι πάντα outsider.Κι ας ήξερες ότι μπορεί να βρεθεί κάποιος πιο τολμηρός από σένα.Is she really going out with him?Έτσι κάθε φορά που έβλεπες κάποια ταινία με αναφορά στα 50's-60's και άκουγες κάποιο heartbreak τραγούδι σκεφτόσουν πως θα ήταν τώρα η ζωή σου,αν τότε είχες το θάρρος να πεις αυτό που αισθανόσουν.Τα χρόνια πέρασαν και μεγάλωσες πιστεύοντας ότι η φαντασία μερικές φορές είναι καλύτερη από την πραγματικότητα.Το θέμα μας είναι το LP “Leader of the pack”(1965)των Shangri-las,για να μην ξεχνιόμαστε.Τα τραγούδια εδώ δεν έχουν να κάνουν μόνο με ανεκπλήρωτους έρωτες(που όλοι λατρεύουμε να μισούμε),αλλά και με έρωτες που παίρνουν σάρκα και οστά,κάπου όμως στην πορεία χαλάνε.Εδώ θα βρεις όλα αυτά που είχαν στοιχειώσει τις λευκές εφηβικές νύχτες σου.Μιλάμε για εκείνη την “μαγική” περίοδο της ζωής που ανακαλύπτεις τον εαυτό σου,που όλα βιώνονται σε υπερθετικό βαθμό και νομίζεις ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει,ότι είσαι μόνος σ'αυτόν τον κόσμο κτλ,κτλ........Απορώ πως δεν έχει γίνει ένα musical με τα τραγούδια του άλμπουμ “Leader of the pack” των Shangri-las.Εφηβικά μελοδράματα,έρωτες,ατίθασα κορίτσια,τραγωδίες,μηχανόβιοι,χωρισμοί,θάνατος,αποξένωση...κανείς μεγάλος δεν μπορεί να καταλάβει πόσο σκληρό είναι να είσαι 15-16 χρονών.Όλα αυτά από τέσσερα κορίτσια:τις αδερφές Mary Weis,Elizabeth "Betty" Weiss και τις αδερφές Marguerite "Marge" Ganser,Mary Ann Ganser(στην πορεία έμειναν τρεις,αποχώρησε η Betty Weiss).Ένα girl group που,παρά το νεαρό της ηλικίας των μελών,είχε αποκτήσει την φήμη των “κακών κοριτσιών” από το Queens(στην ίδια γειτονιά λίγα χρόνια μετά ξεκίνησαν οι Ramones).Τραγούδια με μελοποιημένα διαλογικά μέρη,σαν μικρά bubblegum pop-love-dark-death φιλμάκια,όπου το κάθε μέλος της μπάντας παίζει ένα ρόλο.Ιστορίες με ατίθασους μηχανόβιους(“Leader of the pack”,με κερασάκι στην τούρτα τις μηχανές που μαρσάρουν),ιστορίες με κορίτσια που το σκάνε απ'το σπίτι(“I can never go home anymore”,το αριστούργημά τους κατά την ταπεινή μου άποψη).'Ενα ζευγάρι χωρίζει και η κοπέλα αναπολεί τις ευτυχισμένες στιγμές του παρελθόντος στο “Remember(Walking in the sand),το οποίο εμπλουτίζεται με ήχους κυμάτων που σκάνε και κρωξίματα γλάρων.Παραγωγός και συνθέτης επιτυχιών της μπάντας ο George “Shadow” Morton.Εδώ θα βρείτε και άλλα πολλά διαμαντάκια:Give him a great big kiss,Maybe,Out in the street,Sophisticated boom boom,So much in love,It's easier to cry,What is love,Give us your blessings,Long live our love,Good night my love,pleasant dreams,Shout,........Το 1968 οι Shangri-Las διαλύθηκαν.Όλα τα ωραία τελειώνουν γρήγορα.Τελειώνουν ποτέ τα όνειρα? Άχρηστες πληροφορίες(When I say I'm in love,you best believe I'm in love,LUV) -Αισθάνομαι την ανάγκη ν'αναφέρω κάποια girl groups που προηγήθηκαν και κάποια που υπήρξαν την ίδια περίοδο με τις Shangri-Las:The Chantels,The Bobbettes,The Shirelles,The Supremes,The Ronettes,The Exciters,Martha and the Vandellas,The Marvelettes,The Chiffons,The Poni-Tails,The Teen Queens,The Crystals,The Chordettes,The Dixie Cups,The Paris Sisters......και σταματώ εδώ.Αν ξέχασα κάποια groups ζητώ συγγνώμη -Η punk εκδοχή των Shangri-Las είναι οι “Κούκλες της Νέας Υόρκης”. -Το 1966 οι Shangri-Las θα κυκλοφορήσουν σε single το Past,present and future,ένα τραγούδι που δανείζεται την μελωδία από την “Σονάτα του σεληνόφωτος” του Ludwig van Beethoven. -Το 2007 η Mary Weiss επανεμφανίστηκε με την κυκλοφορία του άλμπουμ Dangerous game. -Ποτέ δεν σταμάτησαν να μου αρέσουν οι ταινίες που αναφέρονται στα 50's και στα 60's. Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
  • "Limelight" (1952) [CINεκρηκτική Δεκεμβρίου]
    15 Dec
    Limelight (1952) Σκηνοθεσία: Charles Chaplin Σενάριο: Charles Chaplin Παίζουν: Charles Chaplin,Claire Bloom,Sydney Chaplin,Buster Keaton κ.α Τα φώτα της ράμπας που τα γηρατειά εγκαταλείπουν.....για να τα διαδεχθεί η νέα γενιά.Η ιστορία μιάς μπαλαρίνας και ενός κλόουν.Δύο άνθρωποι που έρχονται κοντά μετά από μία απόπειρα αυτοκτονίας.Ο Calvero και η Terry.Ένας ξεπεσμένος κωμικός και μία χορεύτρια.Αυτός,σε προχωρημένη ηλικία και επιρρεπής στο αλκοόλ,αναπολεί και ονειρεύεται τα περασμένα μεγαλεία του παρελθόντος.”Τι θλιβερό επάγγελμα να είσαι αστείος”.Ο μεγαλύτερος φόβος ενός καλλιτέχνη είναι να χάσει την επαφή με το κοινό του.Αυτή,θέλει να πεθάνει γιατί νομίζει ότι δεν θα ξαναχορέψει ποτέ πια.Ο Calvero σώζει την Terry και...ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο?.Η παρουσία του ενός αποτελεί για τον άλλον έμπνευση και σανίδα σωτηρίας.Η μόνη διαφορά είναι ότι ο κλόουν βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής ενώ η χορεύτρια στην αρχή.Ο Calvero προσπαθεί ν'αντισταθεί στη φθορά,τη θλιμμένη αξιοπρέπεια των γηρατειών,το αναπόφευκτο της ζωής και του θανάτου.Η χορεύτρια είναι η λύτρωσή του.Εμπρός λοιπόν:Χρειάζεται θάρρος,φαντασία.Η ζωή είναι επιθυμία,η επιθυμία είναι η βάση όλης της ζωής.Η ζωή είναι υπέροχη αν δεν τη φοβάσαι.Η ζωή,η ζωή,η ζωή....Η ταινία είναι ένας ύμνος στη ζωή(και όχι μόνο).Η Terry θα περπατήσει και θα ξαναχορέψει.Μετά την πρεμιέρα θα τρέξει προς το μέρος του φωνάζοντας “Calvero,Calvero” και θα τον αγκαλιάσει.H Terry αγαπά τον Calvero,αλλά......Ο χρόνος είναι αμείλικτος.”Θα είναι καλοκαίρι,θα φοράτε ένα φόρεμα από μουσελίνα,θα παρατηρήσει το άρωμά σας,το Λονδίνο θα είναι όμορφο όπως στα όνειρα....στη μελαγχολία του ηλιοβασιλέματος όπου τα κηροπήγια θα χορεύουν μέσα στα μάτια σας,θα σας εξομολογηθεί την αγάπη του.....”.Η καρδιά και το πνεύμα,τί αίνιγμα. Οι εποχές αλλάζουν,ο κινηματογράφος αλλάζει.Κάποιες αξίες όμως παραμένουν αναλλοίωτες.Ο Charlie Chaplin,ο Buster Keaton,ο βωβός κινηματογράφος είναι ακόμα εδώ και συνυπάρχουν μαζί με τη νοσταλγία,τη συγκίνηση και την μελαγχολία.Όλος ο κόσμος είναι μιά σκηνή.Όταν όμως σβήσουν τα φώτα και η λάμψη χαθεί,αυτή η σκηνή μπορεί πολύ εύκολα να σε καταπιεί.Τα φώτα της ράμπας που τα γηρατειά εγκαταλείπουν.... -Άχρηστες πληροφορίες (The heart and the mind): Η υπέροχη μουσική είναι του Chaplin - Ο πρόσφατα εκλιπών Bernardo Bertolucci είχε πει ότι το σεντόνι που σκεπάζουν τον Calvero είναι το πανί του κινηματογράφου. - Λίγες είναι οι ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου που φέρνουν δάκρυα στα μάτια.Το “Limelight” είναι μία από αυτές. Γιώργος a.k.a. Marjelido a.k.a. Τέντυ μπόυ
  • photo of the month
    22 Jun
    photo of the month Το circus ποσταρει καθε δευτερη εβδομαδα του μηνα τη "photo of the month".

#STOPERITHORIO

Weekly Schedule


Monday

Tuesday

Wednesday

Thursday

Friday

Saturday

Sunday








16:00 18:00

UNITED FORCES


19:30 21.30

CIRCUS

20:00 22:00

Ηλεκτρικό Ευχέλαιο

21:00 22:30

Κονσέρβα

20:00 22:00

LONE JOURNEY

20:00 22:00

Αόρατος Άνθρωπος

19:00 21:00

ISTYL "Breaking the Noiz"

21:30 23:00

DELFINI & COMPRESSIVE

Ακατάλληλον για υπερήρωες

22:00 00:00

KAPA FLEES FROM REALITY




22:00 00:00

MARIELITO

"Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα"







ARCHIVE

UP NEXT for older shows!


Join us

Το ράδιο στο περιθώριο αποτέλεσε εξέλιξη του blog stoperihorio.org. Πλέον μετά από μερικούς μήνες λειτουργίας έχει αποκτήσει και τα δικά του αυτόνομα χαρακτηριστικά. Η λειτουργιά του βασίζεται σε κάποιες πολύ άπλες αλλά βασικές αξίες. Όλοι έχουν την ίδια πρόσβαση πάνω στη λειτουργία του σταθμού, ο σταθμός δεν έχει εμπορικό χαρακτήρα, όλα τα θέματα τίθενται και συζητιούνται στην mailist των παραγωγών και από κει και πέρα συναποφασίζονται οι επόμενες κινήσεις.

Αν συμφωνείς με τα παραπάνω επικοινώνησε μαζί μας μέσω της παρακάτω φόρμας για να μπεις κι εσύ στην παρέα του ραδιοφώνου μας...

  • Please use a REAL email address so that we can get back to you.
You are here: