L'année dernière à Marienbad(1961) - (cineκρηκτική Οκτωβρίου)

31 Oct
Rate this item
(1 Vote)
Director: Alain Resnais
Writer: Alain Robbe-Grillet
Stars: Delphine Seyrig,Giorgio Albertazzi,Sacha Pitoëff
Μιά ταινία που προσγειώθηκε από ένα κινηματογραφικό μέλλον....
Καθώς ακούγονται ήχοι από ένα εκκλησιαστικό όργανο η κάμερα μας ξεναγεί στους χώρους ενός επιβλητικού μπαρόκ ξενοδοχείου........
-”Όπου τα βήματα πνίγονται μέσα σε χαλιά τόσο παχιά,που κάθε ήχος ξεφεύγει από τ'αυτί.”
Ένας άντρας προσπαθεί να πείσει μία παντρεμένη γυναικα ότι είχαν μία ερωτική ιστορία πέρσι στο Μάριενμπαντ και ότι εκείνη είχε συμφωνήσει να φύγει μαζί του.
-”Ποιός είστε?”
-”Το ξέρετε.”
-”Πώς ονομάζεστε?”
-”Δεν έχει σημασία,το ξέρετε.”
Η γυναίκα δεν θυμάται....ή μήπως δεν θέλει να θυμάται?
-”Γιατί? Τι ελπίζετε να πάρετε από μένα? Ποιά άλλη ζωή θέλετε να ζήσω? Αφήστε με σας ικετεύω.”
Πάγωμα χρόνου,πάγωμα ηρώων.Σε πολλές σκηνές της ταινίας οι ένοικοι του ξενοδοχείου παγώνουν ξαφνικά και σταματάνε να μιλάνε.
-“Και μου ζητήσατε να σας αφήσω έναν ολόκληρο χρόνο..ίσως για να με δοκιμάσετε....να με αφήσετε ή να με ξεχάσετε σ'ένα παρελθόν μαρμάρινο,σαν αυτά τ'αγάλματα του κήπου,σαν αυτό το ξενοδοχείο με τις ερημωμένες αίθουσες,με τ'ακίνητα,βουβά πρόσωπα,σίγουρα νεκρά από καιρό...”
Φανταστικά γεγονότα? Υπαρκτά πρόσωπα? Τίποτα δεν είναι σίγουρο,το παρελθόν γίνεται παρόν,η αίσθηση γίνεται ψευδαίσθηση και η μνήμη.. ...η μνήμη....μήπως όλα αυτά είναι ένα όνειρο*?
-“Με περιμένατε.”
-”Γιατί να σας περιμένω?”
-”Από πολύ καιρό σας περίμενα.”
-”Στα όνειρα σας?”
-”Πάλι προσπαθείτε να αποδράσετε.”
-”Μα τι εννοείτε? Δεν καταλαβαίνω τι λέτε.”
-”Αν ήταν όνειρο,τότε γιατί φοβάστε?”
*Όνειρο: διαδοχή παραστάσεων, συναισθημάτων και αισθημάτων που εμφανίζονται στο νου κατά τη διάρκεια του ύπνου
Η αέναη προσπάθεια να ζήσουμε ξανά και ξανά τον ιδανικό έρωτα που έχουμε φανταστεί
-“Πάντα οι τοίχοι,οι διάδρομοι,οι πόρτες,κι απ'την άλλη πλευρά,κιάλλοι τοίχοι,πριν φτάσω τελικά κοντά σας,δεν ξέρετε τι μονοπάτια έπρεπε να διαβώ.Πριν ακόμα αναγνωρίσω τα χαρακτηριστικά σας,ήξερα ότι είστε εσείς..στεκόσαστε μπροστά μου,ίσως περιμένοντας....καθώς δεν μπορούσατε να κάνετε εμπρός,ούτε πίσω.”
Δεν είμαστε ποτέ σίγουροι αν τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται ο άντρας είναι πραγματικά ή φανταστικά
-”Οι μέρες που ζούσαμε εδώ,περπατώντας στους διαδρόμους...σχεδόν πιασμένοι χέρι-χέρι χωρίς τα στόματά μας να ενωθούν ποτέ.”
Λογοτεχνικός λόγος,εικαστικό παραλήρημα αισθήσεων και παραισθήσεων, αβεβαιότητα,λήθη,μνήμη...ξανά και ξανά..................
-”Δεν ξέρω πια.....όλα αυτά είναι ψεύτικα...αλλά ο χρόνος δεν έχει σημασία”.
Κανείς δεν θα μάθει τι έγινε τελικά πέρσι στο Μάριενμπαντ αν δεν δει την ταινία....ή μήπως όχι?
Υπάρχει φυσικά και το παιχνίδι με τα χαρτιά(“κερασάκι στην τούρτα”),που αργότερα στην ταινία επαναλαμβάνεται με σπίρτα,στο οποίο ο μυστήριος-και με μόνιμο βλοσυρό ύφος-σύζυγος της κυρίας που διεκδικεί ο ήρωας μας,κερδίζει πάντα.Καταραμένοι συμβολισμοί σε ασπρόμαυρο φόντο.

'Αχρηστες Πληροφορίες (film buff γεννιέσαι,δεν γίνεσαι)
Νομίζω ότι την είδα πρώτη φορά το 2002 στην τηλεόραση,μετά την βρήκα σε DVD από μία εφημερίδα και αν θυμάμαι καλά αξιώθηκα να τη δω στην μεγάλη οθόνη το 2005 σ'ενα αφιέρωμα στο Αττικόν(ημέρα Κυριακή και ώρα προβολής έντεκα το πρωί παρακαλώ).
Ο θρύλος λέει ότι ο σκηνοθέτης Peter Bogdanovich και ο παραγωγός ταινιών Roger Corman συναντήθηκαν στα sixties σε μία αίθουσα που έπαιζε το l'année dernière à marienbad.(Για την ακρίβεια το λέει η Polly Platt,γυναίκα του Bogdanovich,στο ντοκυμαντέρ “Easy riders,raging bulls” 2003)

Το δημοφιλές group Blur-εξ Αγγλίας ορμώμενο-χρησιμοποίησε την ταινία ως έμπνευση για το video-clip του τραγουδιου “To the end” (1994).

Related items (by tag)

Related Video