Electric Wizard - Wizard Bloody Wizard (δισκοεκρηκτική Φεβρουαρίου)

15 Feb
Rate this item
(1 Vote)
Στον τελευταίο δίσκο τους, οι Electric Wizard (EW) ασχολούνται με τα γνωστά θέματα: σατανάδες, βίτσια, το τέλος του κόσμου (και πόσο το προσδοκάμε) κτλ. Είναι άλλωστε κάτι με το οποίο ασχολούνται τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια.
Η κυκλοφορία έρχεται 3 χρόνια μετά το (μέτριο) Time to die το οποίο ομολογουμένως εγώ δεν κατάλαβα ιδιαίτερα. Αυτό που γίνεται εύκολα αντιληπτό είναι πως επιδιώκεται μια νέα προσέγγιση από την μπάντα σε επίπεδο ήχου και συνθέσεων, αυτό είναι άλλωστε κάτι το οποίο συμβαίνει στην δισκογραφία τους κάθε 4-5 χρόνια και ειδικά μετά το We Live οπού και προστέθηκε στην μπάντα η δεύτερη κιθαρίστρια. Και λέγοντας νέα εννοώ μια βουτιά στο παρελθόν (τέλος 60'ς - αρχές 70'ς), την οποία δεν απέφευγαν ποτέ μεν, πλέον όμως την αγκαλιάζουν με στοργή και χωρίς φόβο. Επι της ουσίας είναι κάτι σαν αντιδάνειο (χμ) καθώς οι retro μπάντες της δεκαετίας μας δεν θα υπήρχαν χωρίς του EW, υπό μια έννοια όμως και αυτή η στροφή των EW δεν θα μπορούσε να έχει συντελεστεί αν δεν είχε διαδοθεί τόσο ο ήχος των '70ς στην σκηνή του "σκληρού ήχου"
Πιστεύω πως σημαντική σ' αύτη την στροφή είναι η παρουσία του μπασίστα Clayton Burgess (frontman των επίσης σεβεντολάγνων Satan Satyrs) ο οποίος παίζει το πιο σωστό μπάσο που έχω ακούσει σε δίσκο της τελευταίας δεκαετίας. Αρκεί κανείς να τον ακούσει στο Hear the sirens scream για να καταλάβει τι εννοώ.

Μπαίνοντας λίγο περισσότερο στο ψωμί πιστεύω ότι αν εξαιρέσει κανείς τους πάντα εφηβικούς στίχους οι οποίοι λειτουργούν συνήθως σαν όχημα της φωνής του Oborn, οι πρωτόγονες συνθέσεις, η επαναλαμβανόμενη δομή όπως και το παίξιμο που είναι χωμένο με τα μπούνια για τενοντίτιδες δημιουργούν μια ατμόσφαιρα κλασική στους δίσκους των EW που εμένα μου θύμισε το Witchcult Today. Και μιας και ανέφερα το παραπάνω, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όταν είχε κυκλοφορήσει, είχαν βγει όλοι με τα δρεπάνια να κράξουν τα "καθαρά φωνητικα" και την "φλώρικη παραγωγή". 10 περίπου χρόνια μετά αυτό έχει σαφώς αλλάξει.

Για να τελειώνουμε, ακούω βερεσέ τα περί κακής παραγωγής και κακών συνθέσεων. Πιστεύω ότι πρόκειται για έναν ακόμα σπουδαίο δίσκο για τους Εγγλέζους, τον καλύτερο μετά το witchcult today, και ανυπομονώ να δω πού θα τους βγάλει αυτό που ξεκίνησαν τώρα στο μέλλον.

Related Video

You are here: