Items filtered by date: Friday, 31 May 2019
31 May
Published in Propaganda
Withnail and I (1987) Σκηνοθεσία: Bruce Robinson Σενάριο: Bruce Robinson Παίζουν: Richard E. Grant,Paul McGann,Richard Griffiths,Ralph Brown κ.α. -”Νιώθω απαίσια,χάλια” -”Έτσι νιώθουμε όλοι μας” Οι ηθοποιοί είναι μια ειδική κατηγορία ανθρώπων(μερικοί μάλιστα νομίζουν ότι όλος ο “κόσμος” γυρίζει γύρω τους).Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή και μπορεί πολύ εύκολα να σε βάλει στο περιθώριο.Όταν αυτός ο “κόσμος” έχει άλλα σχέδια τότε αρχίζουν τα προβλήματα.Προβλήματα ένταξης,υπαρξιακής φύσεως και αδυναμία αποδοχής της κατάστασης των πραγμάτων.Βρισκόμαστε στο Κάμντεν του Λονδίνου,έτος 1969.H ωραιότερη δεκαετία της ιστορίας τελειώνει.Πολλές αλλαγές,πολλές προσδοκίες,πολλά όνειρα.Όταν κάτι τελειώνει τότε η μελαγχολία είναι προ των πυλών.Οι ήρωές μας είναι δύο άνεργοι ηθοποιοί γύρω στα τριάντα.Περιμένουν στο βρώμικο και ακατάστατο διαμέρισμα τους κάποιο καλό νέο από τους ατζέντηδες.Ο ένας,ο Withnail,μοιάζει με ξεπεσμένο δανδή(“είμαι ένας ηθοποιός που έχει πέσει στο επίπεδο ενός αλήτη”)που μισεί τον κόσμο,είναι κυνικός και είρων,ενώ ο άλλος,ο Marwood,είναι λίγο πιο “γήινος”,αλλά ταυτόχρονα επιρρεπής σε κρίσεις πανικού.Αντιμετωπίζουν την σκληρή πραγματικότητα με αλκοόλ και πάσης φύσεως ουσίες.Όταν περάσει η επήρεια όμως ο “εφιάλτης” είναι πάλι εδώ.Τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο.Η αηδία για τον έξω κόσμο αποτυπώνεται με μία χαρακτηριστική εικόνα στα πρώτα λεπτά της ταινίας:μία γυναίκα δαγκώνει ένα τοστ με αυγό και ο κρόκος χύνεται στο πιάτο.......”Θεέ μου η κατάσταση εκεί έξω είναι εφιαλτική”....Οι ήρωές μας κάνουν φιλότιμες-απέλπιδες-προσπάθειες ν'αποτινάξουν από πάνω τους την πραγματικότητα που ευθύνεται για όλα τα δεινά που τους συμβαίνουν.Σχεδιάζουν μία απόδραση στην εξοχή παρά τις αρχικές αντιδράσεις του Withnail:”Είμαι στο πάρκο και νιώθω σχεδόν νεκρός,σε τι θα ωφελούσε η εξοχή?”.Η εκδρομή εξελίσσεται σ'ένα ακόμα εφιάλτη.Ο “έξω κόσμος” φαντάζει απειλητικός και αφιλόξενος για τους δύο ήρωες.Οι κωμικές καταστάσεις έχουν μία τραγική διάσταση και τούμπαλιν.Προσθέστε σε όλο αυτό το σκηνικό τον dealer Danny(νομίζω ότι ο συγκεκριμένος ήρωας είναι το κερασάκι στην τούρτα-το Camberwell carrot και η θεωρία του για τα μαλλιά και την επικοινωνία με το σύμπαν έχουν μείνει στην ιστορία)και τον θείο του Withnail,Μonty.Ο πρώτος μπαίνει όποτε θέλει στο διαμέρισμα των ηρώων,φιλοσοφεί και διηγείται διάφορες διασκεδαστικές ιστορίες ενώ ο δεύτερος πολιορκεί ερωτικά τον Μarwood και τον φέρνει σε αμηχανία.Oι δύο ήρωες(ο Richard E. Grant και ο Paul McGann εξαιρετικοί στους ρόλους τους)δίνουν την εντύπωση ότι η μοίρα τους βάζει σε διάφορες καταστάσεις-παρεξηγήσεις από τις οποίες πρέπει να απεμπλακούν.Μια ταινία που εκτιμήθηκε στο πέρασμα των χρόνων και σε κερδίζει με την αλήθεια που καταθέτει.Κωμωδία,αλκοόλ,δράμα,αλκοόλ,γέλιο,αλκοόλ,κλάμα:το ένα διαδέχεται το άλλο μέχρι να φτάσουμε στο φινάλε.Ένα φινάλε που βρίσκει τον Withnail ν'απαγγέλει στίχους από τον Amlet του Shakespeare:”Τελευταία,το γιατί δεν ξέρω,έχω χάσει όλο μου το κέφι,κι αλήθεια είναι τόσο βαριά η διάθεσή μου,που αυτό το ωραιότερο συγκρότημα η γη,μου φαίνεται σαν ένα άγονο ξερό ακρωτήρι........” Γιώργος a.k.a. Marjelido a.k.a. Slackersonic -Άχρηστες πληροφορίες(Even a stopped clock gives the right time twice a day) -Το σενάριο βασίζεται σε πραγματικές εμπειρίες του σκηνοθέτη την περίοδο που ήταν άνεργος ηθοποιός -Στην παραγωγή βρίσκουμε την εταιρία του George Harrison,Hand made films -Ελληνικός τίτλος:”O φίλος μου κι εγώ” -Προβλήθηκε στην Ελλάδα σε θερινούς κινηματογράφους το 2007
You are here: