Displaying items by tag: Γιώργος aka Marjelito aka Τέντυ μπόυ
The Shangri-Las - ”Leader of the pack” (1965) Όταν ήμουν μικρός(ας ορίσουμε το “μικρός” ως την χρονική περίοδο που ξεκινά από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού-τότε που αρχίζουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα-και φτάνει μέχρι.....κανείς δεν ξέρει)είχα μια αδυναμία στις ταινίες που αναφέρονταν στα 50's και στα 60's και είχαν να κάνουν με εφήβους ή teenagers αν προτιμάτε.Κάποιες από αυτές τις ταινίες ήταν καλές,κάποιες μέτριες,αλλά για μένα “ήταν όλες τους παιδιά μου” για ένα και μόνο λόγο:για τα τραγούδια εποχής 50's και 60's με τα οποία έντυναν κάποιες σκηνές. Τραγούδια για εφηβικά μελοδράματα,ραγισμένες καρδιές,έρωτες,απογοητεύσεις,για τη μοναξιά και όλα αυτά που μας απασχολούν σ'αυτή την τρυφερή ηλικία.Ήταν τότε που δεν μπορούσες να συγκεντρωθείς στα μαθήματά σου και ερχόσουν σε αντιπαράθεση με τους γονείς σου,επειδή το μυαλό σου ήταν συνέχεια σ'εκείνο το κορίτσι,τη συμμαθήτριά σου που πηγαίνατε μαζί όχι μόνο στο σχολείο,αλλά και στο φροντιστήριο αγγλικών.Εκείνο το κορίτσι,που στα δικά σου μάτια μπορεί να έμοιαζε λίγο με τη Neve Campbell(στο πρώτο Scream)ή με τη Winona Ryder(στο Reality bites)ή με την Kelly Preston(στο Mischief)ή στην Jennifer Conelly(στο Seven minutes in heaven)κτλ,κτλ....Εκείνο το κορίτσι που γελούσε με τ'αστεία σου,που είχες διακρίνει μία χαραμάδα συμπάθειας στα μάτια της,που μένατε στην ίδια γειτονιά και μετά το φροντιστήριο επιστρέφατε μαζί,αλλά δεν τόλμησες ποτέ να εκφράσεις τον έρωτά σου,γιατί..........γιατί ένα outsider είναι πάντα outsider.Κι ας ήξερες ότι μπορεί να βρεθεί κάποιος πιο τολμηρός από σένα.Is she really going out with him?Έτσι κάθε φορά που έβλεπες κάποια ταινία με αναφορά στα 50's-60's και άκουγες κάποιο heartbreak τραγούδι σκεφτόσουν πως θα ήταν τώρα η ζωή σου,αν τότε είχες το θάρρος να πεις αυτό που αισθανόσουν.Τα χρόνια πέρασαν και μεγάλωσες πιστεύοντας ότι η φαντασία μερικές φορές είναι καλύτερη από την πραγματικότητα.Το θέμα μας είναι το LP “Leader of the pack”(1965)των Shangri-las,για να μην ξεχνιόμαστε.Τα τραγούδια εδώ δεν έχουν να κάνουν μόνο με ανεκπλήρωτους έρωτες(που όλοι λατρεύουμε να μισούμε),αλλά και με έρωτες που παίρνουν σάρκα και οστά,κάπου όμως στην πορεία χαλάνε.Εδώ θα βρεις όλα αυτά που είχαν στοιχειώσει τις λευκές εφηβικές νύχτες σου.Μιλάμε για εκείνη την “μαγική” περίοδο της ζωής που ανακαλύπτεις τον εαυτό σου,που όλα βιώνονται σε υπερθετικό βαθμό και νομίζεις ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει,ότι είσαι μόνος σ'αυτόν τον κόσμο κτλ,κτλ........Απορώ πως δεν έχει γίνει ένα musical με τα τραγούδια του άλμπουμ “Leader of the pack” των Shangri-las.Εφηβικά μελοδράματα,έρωτες,ατίθασα κορίτσια,τραγωδίες,μηχανόβιοι,χωρισμοί,θάνατος,αποξένωση...κανείς μεγάλος δεν μπορεί να καταλάβει πόσο σκληρό είναι να είσαι 15-16 χρονών.Όλα αυτά από τέσσερα κορίτσια:τις αδερφές Mary Weis,Elizabeth "Betty" Weiss και τις αδερφές Marguerite "Marge" Ganser,Mary Ann Ganser(στην πορεία έμειναν τρεις,αποχώρησε η Betty Weiss).Ένα girl group που,παρά το νεαρό της ηλικίας των μελών,είχε αποκτήσει την φήμη των “κακών κοριτσιών” από το Queens(στην ίδια γειτονιά λίγα χρόνια μετά ξεκίνησαν οι Ramones).Τραγούδια με μελοποιημένα διαλογικά μέρη,σαν μικρά bubblegum pop-love-dark-death φιλμάκια,όπου το κάθε μέλος της μπάντας παίζει ένα ρόλο.Ιστορίες με ατίθασους μηχανόβιους(“Leader of the pack”,με κερασάκι στην τούρτα τις μηχανές που μαρσάρουν),ιστορίες με κορίτσια που το σκάνε απ'το σπίτι(“I can never go home anymore”,το αριστούργημά τους κατά την ταπεινή μου άποψη).'Ενα ζευγάρι χωρίζει και η κοπέλα αναπολεί τις ευτυχισμένες στιγμές του παρελθόντος στο “Remember(Walking in the sand),το οποίο εμπλουτίζεται με ήχους κυμάτων που σκάνε και κρωξίματα γλάρων.Παραγωγός και συνθέτης επιτυχιών της μπάντας ο George “Shadow” Morton.Εδώ θα βρείτε και άλλα πολλά διαμαντάκια:Give him a great big kiss,Maybe,Out in the street,Sophisticated boom boom,So much in love,It's easier to cry,What is love,Give us your blessings,Long live our love,Good night my love,pleasant dreams,Shout,........Το 1968 οι Shangri-Las διαλύθηκαν.Όλα τα ωραία τελειώνουν γρήγορα.Τελειώνουν ποτέ τα όνειρα? Άχρηστες πληροφορίες(When I say I'm in love,you best believe I'm in love,LUV) -Αισθάνομαι την ανάγκη ν'αναφέρω κάποια girl groups που προηγήθηκαν και κάποια που υπήρξαν την ίδια περίοδο με τις Shangri-Las:The Chantels,The Bobbettes,The Shirelles,The Supremes,The Ronettes,The Exciters,Martha and the Vandellas,The Marvelettes,The Chiffons,The Poni-Tails,The Teen Queens,The Crystals,The Chordettes,The Dixie Cups,The Paris Sisters......και σταματώ εδώ.Αν ξέχασα κάποια groups ζητώ συγγνώμη -Η punk εκδοχή των Shangri-Las είναι οι “Κούκλες της Νέας Υόρκης”. -Το 1966 οι Shangri-Las θα κυκλοφορήσουν σε single το Past,present and future,ένα τραγούδι που δανείζεται την μελωδία από την “Σονάτα του σεληνόφωτος” του Ludwig van Beethoven. -Το 2007 η Mary Weiss επανεμφανίστηκε με την κυκλοφορία του άλμπουμ Dangerous game. -Ποτέ δεν σταμάτησαν να μου αρέσουν οι ταινίες που αναφέρονται στα 50's και στα 60's. Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
Published in Propaganda
The Cure – Pornography (1982) Θεραπεία μέσω πορνογραφίας λοιπόν........Σύμφωνα με μαρτυρίες των μελών της μπάντας η ηχογράφηση ήταν τρομακτικά χαοτική.Καυγάδες,εγωισμοί,καταχρήσεις.Απόγνωση,απογοήτευση κι όμως κάπου στο βάθος υπάρχει........κι άλλο σκοτάδι.Με τα οκτώ τραγούδια αυτού του δίσκου (ο τέταρτος των Cure) γράφτηκε ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της ιστορίας του dark wave-gothic rock.Μελαγχολία τη λένε και όλοι κλαίνε.”It doesn't matter if we all die:o πρώτος στίχος του “One hundred years” που ανοίγει το δίσκο τα λέει όλα.Ξανά και ξανά πεθαίνουμε ο ένας μετά τον άλλο.Οι Cure και ο θάνατος,ο θάνατος και οι Cure.To ξέρουμε ότι πάντα έτσι συμβαίνει.«Ενα τίποτα είναι για μας ο θάνατος» λέει ο Επίκουρος, γιατί «όταν υπάρχουμε εμείς, ο θάνατος είναι απών, και όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς».Κι εμείς τί κάνουμε τώρα?Ας απολαύσουμε την “παγωμένη” αγκαλιά τώρα που μπορούμε.Σάρκα και αίμα και το πρώτο φιλί.We all look so perfect as we all fall down.Πάμε και στο μουσικό “τοπίο” που μας ενδιαφέρει τα μάλα.Από την αρχή μέχρι το τέλος κυριαρχούν τα τύμπανα και το μπάσο.Είναι τα δύο όργανα που καθορίζουν την ατμόσφαιρα ολόκληρου του άλμπουμ.Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ”αντικατοπτρίζουν” την ψυχική και πνευματική κατάσταση των μελών της μπάντας.Το παζλ συμπληρώνουν τα keyboards και οι κιθάρες που στροβιλίζονται επικίνδυνα και υπογραμμίζουν τη φωνή του Robert Smith.Εδώ τα λόγια περιττεύουν.Μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές στην ιστορία του Rock n'roll που όλοι οι μαυροφορεμένοι misfits-outsiders-outcasts λατρεύουν.Leave me to die,you won't remember my voice.Είναι πιο ανώδυνο βέβαια όταν η μελαγχολία και η θλίψη αρχίζουν και τελειώνουν με την ακρόαση ενός δίσκου.Τι γίνεται όμως όταν τα πράγματα μπερδεύονται επικίνδυνα?Τι γίνεται όταν ο “εγκλωβισμός” διαρκεί παραπάνω?Πότε θα αναμετρηθούμε επιτέλους με τους δαίμονες που μας καταδιώκουν?Γιατί πρέπει να το υποστούμε όλο αυτό?......is it always like this?Έγινα λίγο υπερβολικός τώρα.Ωραία ήταν όσο κράτησε.Μεγάλα παιδιά είμαστε τώρα και ξέρουμε τι θα κάνουμε.”Νευριάζω πολύ εύκολα,αλλά δεν εκδηλώνομαι.Δεν αφρίζω,ούτε χτυπιέμαι.Αποσύρομαι κάπου και προκειμένου να γκρεμίσω το δωμάτιο κάθομαι και γράφω.Είναι μια ανακούφιση.Φοβάμαι ότι οι στίχοι μου δεν πρόκειται να ενδιαφέρουν κανένα γιατί αφορούν κυρίως εμένα,το πως εγώ αισθάνομαι,δεν αφορούν τις διεθνείς καταστάσεις”.Τάδε έφη RobertSmith. Κι όμως μας αφορούν.....Θέλουμε στάχτες,ανατριχίλες,χλωμά πρόσωπα,κόμπους στο λαιμό,αράχνες,παγωμένα φιλιά,απογοητεύσεις,γάτες,σιαμαία δίδυμα,κρεμαστούς κήπους,πλάσματα χωρίς μορφή,παράξενες μέρες για άλλα εκατό χρόνια.......θεραπεία μέσω πορνογραφίας λοιπόν....... ΑΧΡΗΣΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ (Going away on a strange day) -Η πρώτη μου επαφή με τους Cure ήταν to 1986 όταν η Ερτ2 έδειξε αποσπάσματα από το Rock in Athens(1985 Καλλιμάρμαρο).Ήταν ένα σοκ να βλέπεις αυτούς τους μαυροφορεμένους τύπους με τις περίεργες κομμώσεις.Δεν ήξερα κανένα τραγούδι,αλλά δεν είχε καμία σημασία.Είχα ήδη την “αρρώστια” τους μέσα μου (τι λες τώρα). Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
Published in Propaganda
You are here: