Displaying items by tag: cinεκρηκτικη
Halloween(1978) Director:John Carpenter Stars:Jamie Lee Curtis,Donald Pleasance,Tony Moran Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα.Είναι εκείνη η μέρα του χρόνου που σκαλίζουν κολοκύθες,μεταμφιέζονται,κερνάνε ζαχαρωτά και καραμέλες και βλέπουν ταινίες τρόμου.Είναι 31 Οκτωβρίου 1978.Είναι η μέρα που εκείνος γύρισε σπίτι.Εκείνος,το κακό,το τέρας ή απλά “the shape”.Η μοίρα είναι κάτι αληθινό που όλοι πρέπει ν’αντιμετωπίσουν.Είναι σαν βουνό και ο άνθρωπος απλά περνά.Η μοίρα δεν αλλάζει ποτέ.Πάμε λίγα χρόνια πίσω τώρα.Το βράδυ του Halloween εν έτει 1963 στο Haddonfield ο εξάχρονος Michael Myers(με το χλωμό,παγερό πρόσωπο και τα μάτια του διαβόλου)δολοφονεί με κουζινομάχαιρο την έφηβη αδελφή του(και εγένετο “slasher”).Θολά κίνητρα,ανεξήγητη μανία.Είπαν πως δεν είχε ούτε λογική,ούτε την αίσθηση της ζωής και του θανάτου,του καλού και του κακού.Δεκαπέντε χρόνια μετά δραπετεύει από το άσυλο και επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος.Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα.Ανέμελα αγόρια και επιπόλαιες κορασίδες είναι τα υποψήφια θύματα.Η ένταση και η αγωνία υπογραμμίζονται με υποκειμενικά πλάνα.Βλέπουμε ό,τι βλέπει αυτός.Είμαστε η ματιά του.Ακούμε την ανάσα του.Τα γενικά πλάνα της αρχής κλείνουν ολοένα και περισσότερο.Η ηρωίδα κλείσμένη σε μια ντουλάπα αντιστέκεται θαρραλέα.H Laurie(Jamie Lee Curtis-η απόλυτη scream queen)είναι λίγο συνεσταλμένη και δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό,την ανεμελιά και κατ’επέκταση τη σεξουαλική απελευθέρωση της παρέας της.Είναι υποψιασμένη,δεν αφήνεται σε πρόσκαιρες απολαύσεις.Μεγάλη κουβέντα ανοίγω τώρα.Στα περισσότερα slasher movies τα θύματα έχουν στο μυαλό τους το σεξ και δεν παρατηρούν τι γίνεται γύρω τους.Τί συμβαίνει λοιπόν?Η τιμωρία για το σεξ είναι ο θάνατος?Ο John Carpenter ισχυρίστηκε ότι στη δική του ταινία ο θάνατος δεν έχει να κάνει με το σεξ.Απλά οι συγκεκριμένοι νέοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι κάτι κακό μπορεί να τους συμβεί,γι’αυτό και την πατάνε.Αυτό είναι κυρίες και κύριοι:είναι πιο τρομακτικό όταν δεν υπάρχει φανερό κίνητρο.Το Αμερικάνικο όνειρο «αιμορραγεί».Μπορεί οι νέοι να τιμωρούνται για τις αμαρτίες των γονέων τους.Μπορεί σ’ένα άλλο επίπεδο ο θάνατος νέων ανθρώπων να συμβολίζει τη φρίκη του Βιετνάμ.Μπορεί να μην ισχύει τίποτα απ’όλα αυτά.Tο μόνο που ισχύει είναι αυτό που βλέπουμε.Άνθρωπος δεν θα το έκανε αυτό.Δεν πρόκειται για άνθρωπο.Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα. Άχρηστες πληροφορίες(Τhe night he came home) -O αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν The babysitter murders(Ελληνικός τίτλος:Η νύχτα με τις μάσκες). -Η Jamie Lee Curtis έιναι κόρη της Janet Lee που έπαιξε στο Psycho. -Πολλές ταινίες πάτησαν πάνω στα μοτίβα του Halloween:το Friday the 13th(1980) και το Nightmare on Elm street(1984) είναι οι πιο χαρακτηριστικές.Ο κατάλογος είναι τεράστιος.Το 1996 ο Wes Craven με το Scream «έκλεισε» το μάτι σε όλα τα κλισέ που λατρεύουμε να μισούμε και έφερε ένα κύμα αναβίωσης(slasher είσαι και φαίνεσαι). -Η μουσική της ταινίας είναι του John Carpenter. -Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το πρώτο “slasher” movie είναι το Black Christmas(1974). Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
Published in Propaganda
Halloween(1978) Director:John Carpenter Stars:Jamie Lee Curtis,Donald Pleasance,Tony Moran,P.J. Soles Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα.Είναι εκείνη η μέρα του χρόνου που σκαλίζουν κολοκύθες,μεταμφιέζονται,κερνάνε ζαχαρωτά και καραμέλες και βλέπουν ταινίες τρόμου.Είναι 31 Οκτωβρίου 1978.Είναι η μέρα που εκείνος γύρισε σπίτι.Εκείνος,το κακό,το τέρας ή απλά “the shape”.Η μοίρα είναι κάτι αληθινό που όλοι πρέπει ν’αντιμετωπίσουν.Είναι σαν βουνό και ο άνθρωπος απλά περνά.Η μοίρα δεν αλλάζει ποτέ.Πάμε λίγα χρόνια πίσω τώρα.Το βράδυ του Halloween εν έτει 1963 στο Haddonfield ο εξάχρονος Michael Myers(με το χλωμό,παγερό πρόσωπο και τα μάτια του διαβόλου)δολοφονεί με κουζινομάχαιρο την έφηβη αδελφή του(και εγένετο “slasher”).Θολά κίνητρα,ανεξήγητη μανία.Είπαν πως δεν είχε ούτε λογική,ούτε την αίσθηση της ζωής και του θανάτου,του καλού και του κακού.Δεκαπέντε χρόνια μετά δραπετεύει από το άσυλο και επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος.Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα.Ανέμελα αγόρια και επιπόλαιες κορασίδες είναι τα υποψήφια θύματα.Η ένταση και η αγωνία υπογραμμίζονται με υποκειμενικά πλάνα.Βλέπουμε ό,τι βλέπει αυτός.Είμαστε η ματιά του.Ακούμε την ανάσα του.Τα γενικά πλάνα της αρχής κλείνουν ολοένα και περισσότερο.Η ηρωίδα κλείσμένη σε μια ντουλάπα αντιστέκεται θαρραλέα.H Laurie(Jamie Lee Curtis-η απόλυτη scream queen)είναι λίγο συνεσταλμένη και δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό,την ανεμελιά και κατ’επέκταση τη σεξουαλική απελευθέρωση της παρέας της.Είναι υποψιασμένη,δεν αφήνεται σε πρόσκαιρες απολαύσεις.Μεγάλη κουβέντα ανοίγω τώρα.Στα περισσότερα slasher movies τα θύματα έχουν στο μυαλό τους το σεξ και δεν παρατηρούν τι γίνεται γύρω τους.Τί συμβαίνει λοιπόν?Η τιμωρία για το σεξ είναι ο θάνατος?Ο John Carpenter ισχυρίστηκε ότι στη δική του ταινία ο θάνατος δεν έχει να κάνει με το σεξ.Απλά οι συγκεκριμένοι νέοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι κάτι κακό μπορεί να τους συμβεί,γι’αυτό και την πατάνε.Αυτό είναι κυρίες και κύριοι:είναι πιο τρομακτικό όταν δεν υπάρχει φανερό κίνητρο.Το Αμερικάνικο όνειρο «αιμορραγεί».Μπορεί οι νέοι να τιμωρούνται για τις αμαρτίες των γονέων τους.Μπορεί σ’ένα άλλο επίπεδο ο θάνατος νέων ανθρώπων να συμβολίζει τη φρίκη του Βιετνάμ.Μπορεί να μην ισχύει τίποτα απ’όλα αυτά.Tο μόνο που ισχύει είναι αυτό που βλέπουμε.Άνθρωπος δεν θα το έκανε αυτό.Δεν πρόκειται για άνθρωπο.Είναι Halloween και όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα. Άχρηστες πληροφορίες(Τhe night he came home) -O αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν The babysitter murders(Ελληνικός τίτλος:Η νύχτα με τις μάσκες). -Η Jamie Lee Curtis έιναι κόρη της Janet Lee που έπαιξε στο Psycho. -Πολλές ταινίες πάτησαν πάνω στα μοτίβα του Halloween:το Friday the 13th(1980) και το Nightmare on Elm street(1984) είναι οι πιο χαρακτηριστικές.Ο κατάλογος είναι τεράστιος.Το 1996 ο Wes Craven με το Scream «έκλεισε» το μάτι σε όλα τα κλισέ που λατρεύουμε να μισούμε και έφερε ένα κύμα αναβίωσης(slasher είσαι και φαίνεσαι). -Η μουσική της ταινίας είναι του John Carpenter. -Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το πρώτο “slasher” movie είναι το Black Christmas(1974). Γιώργος a.k.a. Marjelito a.k.a. Τέντυ μπόυ
Published in Propaganda
Blue Velvet(1986) Director: David Lynch Writer: David Lynch Stars: Isabella Rosselini,Kyle MacLachlan,Dennis Hopper,Laura Dern “And I still can see blue velvet through my tears........” Tίτλοι αρχής με φόντο μπλε βελούδο,υποβλητική μουσική του Αngelo Badalamenti με έντονα δραματικά στοιχεία,υπέροχα τριαντάφυλλα πίσω από λευκό φράχτη,το “Blue Velvet” του Bobby Vinton,ένα πυροσβεστικό όχημα περνάει,παιδάκια διασχίζουν με ασφάλεια τον δρόμο.Η ειδυλλιακή εικόνα της αμερικάνικης επαρχίας διαταράσσεται απότομα με την κατάρρευση ενός ηλικιωμένου κυρίου που ποτίζει τον κήπο του.Η κάμερα πλησιάζει όλο και πιό κοντά στο έδαφος,βλέπουμε άπειρα σκαθάρια,ένας “παράξενος” κόσμος αποκαλύπτεται μπροστά στα ανυποψίαστα μάτια μας.....what did you see tonight?Ο David Lynch εν έτει 1986 μας παραδίδει ένα εθιστικό(ή μεθυστικό?)κοκτέιλ βίας,μυστηρίου,νουάρ,ερωτισμού,σαδομαζοχισμού και διαστροφής.Σύμφωνα με τον ίδιο οδηγήθηκε στην συγγραφή του σεναρίου γιατί ήθελε να μεταφράσει κινηματογραφικά μια εικόνα που είχε στο μυαλό του και ένα αίσθημα που του προκαλούσε ένα τραγούδι.Η εικόνα ήταν ένα κομμένο αυτί σ'ένα χωράφι και το τραγούδι ήταν το “Blue Velvet” που έλεγε ο Bobby Vinton το 1963.Η ιστορία έχει ως εξής:ο νεαρός Jeffrey(Kyle Maclachlan)βρίσκει ένα αυτί σ'ένα χωράφι.Μαζί με την βοήθεια της Sandy(Laura Dern),που είναι κόρη του τοπικού αστυνομικού,ξεκινούν έρευνες και οδηγούνται στην τραγουδίστρια Dorothy Valens(Isabella Rosselini),η οποία είναι μπλεγμένη με άτομα που έχουν μιά ροπή στην παραβατική συμπεριφορά.I don't know if you are a detective or a pervert.To νεαρό ζευγάρι παίρνει το ρόλο του ντετέκτιβ και μπλέκεται σε μία σκοτεινή ιστορία η οποία ρίχνει σκιές στη φωτεινή πλευρά ζωής τους.I'm in the middle of a mystery.Ρομαντική αφέλεια,άγνοιά για την ύπαρξη ενός “άλλου” κόσμου.Η Sandy βγαίνει από το σκοτάδι,φωτίζει με την θετική της αύρα την πρώτη συνάντηση και ρωτάει:εσύ βρήκες το αυτί?Mysteries of love.Σ'ένα παράλληλο σύμπαν που έρχεται στο φως για λίγο,ο νεαρός Jeffrey έχει ένα οιδιπόδειο σύμπλεγμα με την Dorothy Valens(i have your disease in me now)και αντιμετωπίζει την επιβλητική πατρική φιγούρα του Frank Booth(Dennis Hopper-baby wants to fuck)...........Jeffrey what's going on here?Aπόκοσμοι ήχοι,φλόγες που τρεμοσβήνουν,επικίνδυνοι ήρωες,άβολα close-ups,γοητευτικές διαστροφές,super cool music.H διακεκκομένη γραμμή στο οδόστρωμα.Υou know what a love letter is?.Το “In dreams” του Roy Orbison......το αέριο που εισπνέει ο Dennis Hopper.......now it's dark.......το κακό που παραμονεύει......το “φως” στο φινάλε.......το όνειρο της Sandy........ένας ζαχαρένιος κλόουν που τον λένε μπαμπούλα,νυχτοπερπατάει στο δωμάτιο μου κάθε βράδυ,για να με πασπαλίσει με αστερόσκονη και να ψιθυρίσει...ώρα για ύπνο,όλα είναι μιά χαρά..............Είδα ένα όνειρο τη νύχτα που σε συνάντησα....στο όνειρο υπήρχε ο κόσμος μας,και ήταν σκοτεινός.γιατί δεν υπήρχαν κοκκινολαίμηδες.Αυτοί συμβόλιζαν την αγάπη.Τον πιό πολύ καιρό υπήρχε αυτό το σκοτάδι...και τότε ξαφνικά ελευθερώθηκαν χιλιάδες κοκκινολαίμηδες.Πέταξαν και μαζί τους έφεραν το εκτυφλωτικό φως της αγάπης.Και φαινόταν ότι η αγάπη θα ήταν η μόνη που θα άλλαζε τα πράγματα,και το έκανε........ 'Αχρηστες Πληροφορίες (film buff γεννιέσαι,δεν γίνεσαι) O Roy Orbison δεν ήθελε να χρησιμοποιηθεί το τραγούδι του γιατί δεν συμφωνούσε με το βίαιο στυλ της ταινίας και πίστευε ότι δεν ταιριάζει.Όταν όμως είδε την ταινία ολοκληρωμένη,άλλαξε γνώμη. O Val Kilmer και η Molly Ringwald το χαρακτήρισαν πορνογραφικό και αρνήθηκαν τους ρόλους του Jeffrey και της Sandy.O πρώτος μόλις είδε την ταινία το μετάνιωσε.Ο Dennis Hopper ήταν ο μόνος που όταν διάβασε το σενάριο,πήρε τον σκηνοθέτη και του είπε:”Πρέπει να παίξω τον Frank,είμαι ο Frank”. Γιώργος a.k.a. Marielito
Published in Propaganda
Director: Jim Jarmusch
Writer: Jim Jarmusch
μερικές φορές μπορούσε να τραγουδήσει
άλλες όχι
μερικές φορές θυμόταν τους στίχους
άλλοτε όχι
μερικές φορές είχε μπάντα
καμιά φορά όχι
μερικές φορές δεν έβλεπε απ' τα ναρκωτικά
άλλες φορές έβλεπε απ' τα ναρκωτικά
πάντα όμως διαυγής
και σε θέση να καταλάβει τι μουσική θέλει και τι όχι
αν άλλαζα τον τίτλο της ταινίας,
θα τον έλεγα
"πώς να γράψεις ένα ολόκληρο άλμπουμ σε μια βραδιά"
Published in Propaganda
Directors: Ronit Elkabetz, Shlomi Elkabetz
Writers: Ronit Elkabetz, Shlomi Elkabetz
Stars: Ronit Elkabetz, Simon Abkarian, Gabi Amrani

επί 2 ώρες βρίσκεσαι σε μια αίθουσα θρησκευτικού δικαστηρίου
επί 2 ώρες βλέπεις την πρωταγωνίστρια να θέλει να πάρει διαζύγιο γιατί δεν θέλει πλέον να είναι παντρεμένη
επί 2 ώρες βλέπεις την πλειοψηφία των δικαστών, συγγενών και φίλων της να θέλουν να την μεταπείσουν
“επέστρεψε στο σπίτι σου για 6 μήνες και βλέπουμε”
“δώσε τόπο στην οργή, δεν αγαπιούνται όλα τα ζευγάρια”
“κάνε μια σύμβαση για την οικογένειά σου”
“μην πας με άλλον άντρα, αυτός είναι ο άντρας σου”
“τίμιο άντρα έχεις, που δεν σε χτυπησε ποτέ, τι κι αν δεν σε θέλει και δεν τον θέλεις”

φτάνεις κι εσύ πλέον σε σημείο να πνίγεσαι
πιστευεις οτι ο άντρας αγαπάει ακόμα την γυναίκα
η γυναίκα θα υποχωρήσει σε αυτή την αγάπη
θα φύγουν σκαστοί από το δικαστήριο
και θα πεις χαλάλι 2 ωρίτσες, η αγάπη νίκησε, happy end

όχι όμως, το happy end θα έρθει μόνο όταν δοθεί το διαζύγιο
γιατί δεν μπορείς παρά να ταυτιστείς με τον πόθο της γυναίκας για ελευθερία

Αν παθαίνεις πολιτισμικό σοκ από το τι συμβαίνει σ’ αυτά τα θρησκευτικά δικαστήρια, σ’ αυτές τις άλλες κοινωνίες, τις απολυταρχικές, τις μακρινές από τις δικές μας, δες καλύτερα τον “Καζαντζάκη” του Σμαραγδή.
Published in Propaganda
Director: Alain Resnais
Writer: Alain Robbe-Grillet
Stars: Delphine Seyrig,Giorgio Albertazzi,Sacha Pitoëff
Μιά ταινία που προσγειώθηκε από ένα κινηματογραφικό μέλλον....
Καθώς ακούγονται ήχοι από ένα εκκλησιαστικό όργανο η κάμερα μας ξεναγεί στους χώρους ενός επιβλητικού μπαρόκ ξενοδοχείου........
-”Όπου τα βήματα πνίγονται μέσα σε χαλιά τόσο παχιά,που κάθε ήχος ξεφεύγει από τ'αυτί.”
Ένας άντρας προσπαθεί να πείσει μία παντρεμένη γυναικα ότι είχαν μία ερωτική ιστορία πέρσι στο Μάριενμπαντ και ότι εκείνη είχε συμφωνήσει να φύγει μαζί του.
-”Ποιός είστε?”
-”Το ξέρετε.”
-”Πώς ονομάζεστε?”
-”Δεν έχει σημασία,το ξέρετε.”
Η γυναίκα δεν θυμάται....ή μήπως δεν θέλει να θυμάται?
-”Γιατί? Τι ελπίζετε να πάρετε από μένα? Ποιά άλλη ζωή θέλετε να ζήσω? Αφήστε με σας ικετεύω.”
Πάγωμα χρόνου,πάγωμα ηρώων.Σε πολλές σκηνές της ταινίας οι ένοικοι του ξενοδοχείου παγώνουν ξαφνικά και σταματάνε να μιλάνε.
-“Και μου ζητήσατε να σας αφήσω έναν ολόκληρο χρόνο..ίσως για να με δοκιμάσετε....να με αφήσετε ή να με ξεχάσετε σ'ένα παρελθόν μαρμάρινο,σαν αυτά τ'αγάλματα του κήπου,σαν αυτό το ξενοδοχείο με τις ερημωμένες αίθουσες,με τ'ακίνητα,βουβά πρόσωπα,σίγουρα νεκρά από καιρό...”
Φανταστικά γεγονότα? Υπαρκτά πρόσωπα? Τίποτα δεν είναι σίγουρο,το παρελθόν γίνεται παρόν,η αίσθηση γίνεται ψευδαίσθηση και η μνήμη.. ...η μνήμη....μήπως όλα αυτά είναι ένα όνειρο*?
-“Με περιμένατε.”
-”Γιατί να σας περιμένω?”
-”Από πολύ καιρό σας περίμενα.”
-”Στα όνειρα σας?”
-”Πάλι προσπαθείτε να αποδράσετε.”
-”Μα τι εννοείτε? Δεν καταλαβαίνω τι λέτε.”
-”Αν ήταν όνειρο,τότε γιατί φοβάστε?”
*Όνειρο: διαδοχή παραστάσεων, συναισθημάτων και αισθημάτων που εμφανίζονται στο νου κατά τη διάρκεια του ύπνου
Η αέναη προσπάθεια να ζήσουμε ξανά και ξανά τον ιδανικό έρωτα που έχουμε φανταστεί
Published in Propaganda
You are here: